Brama Melissy Rozdział 3

Rozdział 3 - pierwsza noc.


Gdy dotarłam do obozu, upadłam na ziemię ze wszystkimi broniami.

- Hej, Melissa, wszystko w porządku? - spytała zmartwiona Alice.

- Tak, wszystko w porządku. Jestem wykończona i obolała. Pozwól mi odpocząć chwilę.

Gdy to powiedziałam, Luna zaczęła wydawać rozkazy.

- Przynieście mi ostry nóż, żebym mogła wyciąć mięso tej bestii, potem uformujcie siedzenia z drzewa, które rozwaliliśmy wcześniej i postawcie namioty. Rozpalę ogień i potnę bestię, Alice, pokaż drogę do sadzawki jak już skończysz wszystko, żebyśmy mogli się umyć po walce.

Leżałam na ziemi i patrzyłam jak Luna rozpala ogień swoją magią oraz jak dostaje nóż z mojego plecaka.

- Hej, czemu bierzesz mój nóż, skąd w ogóle wiedziałaś, że mam ze sobą nóż?

- Myślałaś, że nie wiedziałabym co  moja przyjaciółka z sąsiedztwa wzięłaby na podróż, o której rozmawiała codziennie? Zresztą nikt inny nie wziął ze sobą noża tak dużego, więc musimy go użyć.

Na prawdę tak dużo o tym rozmawiałam? Czekaj, czy Luna właśnie powiedziała, że bestia jest niedźwiedziem?
Zaczęła otwierać bestię nożem.

- Luna, czy powiedziałaś, że ta bestia to niedźwiedź?

- Tak, wspominano o nim w książce, ale nie miałam czasu by wam powiedzieć. Mogę kontynuować, jeżeli będziecie słuchać podczas pracy?

Luna otworzyła brzuch, pokryta w krwi, która trysnęła z cięcia.

- Bestie zamieszkujące ten las to niedźwiedzie, wilki, sowy, orły, trolle, giganci, orki oraz gobliny. Są też inne zwierzęta, ale na te musicie uważać najbardziej. Niedźwiedzie są silne i odporne. Wilki są mniejsze, ale o wiele szybsze i ruszają się w grupach oraz będą chciały was upolować, więc są nawet bardziej niebezpieczne, niż niedźwiedzie. Sowy są zabójcami nocy oraz są niezwykle mądre, więc jeżeli uśpicie swoją czujność w nocy, zabiją was, jednak są one małe i słabe, więc w walce są łatwe do pokonania. Orły, jak i sowy, latają, ale polują za dnia. Ich rozmiar, ostre pazury oraz umiejętność latania sprawia, że są przerażającym przeciwnikiem. Mogą też złapać was, wylecieć w powietrze i wypuścić was z wysokości.

Luna mówiła chwilkę, wycinając najróżniejsze rodzaje mięsa z brzucha niedźwiedzia. Inni stawiali namioty i robili drewniane siedziska. Ciekawe, czy Ryan słucha tego skądś.

- Reszta jest humanoidami, ale wciąż bestiami, więc nie wahajcie się ich zabić, bo oni zabiją was bez mrugnięcia okiem. Trolle dobrze się chowają i zastawiają pułapki, ale są słabe porównując do reszty. Giganty są ogromne, mniej więcej dwa razy wyższe niż te drzewa i mają niesamowitą siłę, jednak są one wolne. Orki są mądrzejsze niż inne bestie i mają dużą siłę, poruszają się w małych grupkach, są więc niebezpieczne, jeszcze bardziej gdy są uzbrojone. Gobliny są prawie tak mądrzy jak orki ale są mniejsze i słabsze, ale poruszają się w dużych grupach. To chyba wszystko dotyczące niebezpiecznych bestii w tej okolicy, jak mówiła książka. Ale pamiętajcie, że była ona stara, a stworzenia się przemieszczają, nawet jeśli magiczne bestie są rzadko spotykane w nie-magicznych strefach nie jest to niemożliwe.

Luna poszła do swojego ekwipunku i wyciągnęła kociołek i metalowy stelaż, który trzyma go nad ogniem.

- Zostanę tutaj i zacznę gotować, wy pójdźcie się umyć w sadzawce, a jak wrócicie to przejmiecie gotowanie, a ja pójdę się umyć z Melissą. Pamiętaj, aby przynajmniej jeden z was pilnował, gdy będziecie się kąpać.

Gdy tamci poszli Luna włożyła mięso, wodę i trochę warzyw do kociołka, który stał na trójnogu i odwróciła się do mnie.

- Melissa, musimy porozmawiać o leczącej magii.

- Czemu jesteś nagle taka poważna?

- Ponieważ to poważna sprawa i chcę, żebyś to zrozumiała

- Dobrze, o co chodzi z moją magią?

- Jedna z książek magicznych jest o mitach i mocach bogów, było w niej wspomniane o leczącej magii, która używana była przez boginie oraz, że nie ma żadnego śmiertelnika, który umiałby jej używać.

- Więc używanie leczniczej magii jest rzadkie?

- Możliwe, że jesteś jedyna na świecie, która może jej używać. Więc tak, jest to dosyć rzadkie.

- Okej, rozumiem, ale dlaczego ja mogę jej używać w takim razie?

- Mam parę przypuszczeń, ale nie mogę być pewna, dopóki nie będę mogła cię sprawdzić, a to się nie stanie, póki nie nauczę się więcej o magii i jej działaniu.

- Jakie są twoje przypuszczenia?

- Anomalia, czyli coś dziwnego stanęło się z twoim ciałem i zamieszało twoją magię. To by oznaczało, że nie mogłabyś używać żadnej innej magii, a nawet jeśli umiesz, to nie ma pewności, że to anomalia. Mogłoby być jeszcze, że masz jakiś bogów we krwi, to by pozwoliłoby ci używać magii bogów. Reszta jest dziwna, i nieprawdopodobna więc nie wspomnę o nich nawet.

- Nie wiedziałam, że magia lecząca jest taka dziwna.

- Tak, i dlatego chciałam z tobą porozmawiać. Gdy dojdziemy do zaludnionej okolicy, musisz utrzymać swoją magię w sekrecie, nawet jeśli zobaczysz kogoś umierającego, komu mogłabyś uratować życie.

- Jeśli mogłabym to bym go ocaliła.

- Jakbyś miała wybór zabić jedną osobę by ocalić dziesięć, zrobiłabyś to?

- Zależy na sytuacji i ludziach

- Zabijanie przypadkowej osoby, której nigdy nie spotkałaś, by ocalić swoją grupę lub rodziny.

- Zabiłabym.

- Więc taka sama sytuacja jest, gdy widzisz kogoś umierającego, a ratowanie go odkryłoby twoją magię.

- Co to ma wspólnego? Nikt by od tego nie umarł.

- Jak odkryjesz swoją magię, którą mają tylko bogowie, chorzy ludzie pokonają każdą odległość by zdobyć tę magię albo ją usunąć. I nie zaprzestaliby na nas, wytępili by całe królestwo. Niby to najgorszy możliwy scenariusz, ale nigdy nie jest się zbyt zabezpieczonym.

- Okej, w takim razie nie ocalę go.

- Przysięgam, że czasami twój charakter jest okropny. Wygląda na to, że to wszystko o co mogę cię prosić na teraz.

Luna odwróciła się i kontynuowała gotowanie. Nie do końca rozumiałam dlaczego magia uzdrawiająca jest tak rzadka, czy świat nie byłby lepszy, gdyby można było wyleczyć zranionych i chorych? Jeżeli boginie mogły dać swoją magię innym, dlaczego nie dały? Leżałam na ziemi i myślałam o tym dopóki inni nie wrócili.

- Wstawaj Melissa, już jest ciemno, im szybciej wszystko zrobimy, tym szybciej możemy iść spać.

- Tak, tak, już wstaję.

Podniosłam się z ziemi, każda część mojego ciała wciąż boli, ale o wiele mniej. Jak wygodnie jest mieć leczącą magię. Muszę zapytać Lunę, czemu ona prawie nie istnieje. Skierowaliśmy się do jeziora.

- Luna, nie byłoby lepiej, gdyby ludzie mogli używać leczącej magii? Ludzie, którzy są zranieni bądź chorzy mogliby być uleczeni i nie bać się tak bardzo.

- Wiedziałam, że o to spytasz, jesteś pewna, że chcesz wiedzieć?

 - Tak.

- Byłaby ona używana głównie na wojnie. Ludzie walczyliby chętniej wiedząc, że jeżeli zostaną zranieni, lub stracą kończynę, mogą być wciąż uleczeni. Magia lecznicza zabiłaby więcej osób niż uratowała. Leczenie kosztowałoby pewnie także duże pieniądze, więc biedni i chorzy nie mogliby nawet być uratowani. Nie mówię, że uzdrawiająca magia jest zła, ale ludzie wykorzystywaliby ją dla własnego dobra i nadużywaliby jej.

- Powinnam przestać więc jej używać?

- To twoja decyzja, ale jeśli byłaby okazja kogoś uratować, byłabyś wstanie zostawić ich samych? Wiem, że to zły pomysł zachęcać cię do użycia tej magii, ale nie ma powodu abyś odrzucała coś tak dobrego, nawet, jeżeli jest możliwość, że zostanie ono użyte to złych celi. Po prostu upewnij się, że używasz jej mądrze, to wszystko o co cię proszę.

- Dziękuję, czuję się teraz o wiele lepiej. Dam z siebie wszystko.

- I nawet jeśli ktoś będzie chciał cię wykorzystać, wciąż tutaj będziemy i odgonimy ich naszymi zdolnościami.

Szłyśmy dalej w stronę wody, ale nie mogłam wyrzucić ostatniego zdania Luny z głowy. Gdybym schrzaniła i ukazała swoją magię, nie tylko oni byliby w niebezpieczeństwie, ale także pomogliby mi do końca. Nie mogę pozwolić im poświęcić się za moje błędy. Dotarliśmy do sadzawki podczas moich rozmyślań.

- Możesz iść pierwsza, byłaś raniona.

- Luna, wiesz jak wprawić się w magii?

- Chodzi ci o magię zdrowotną czy inną?

Nie pomyślałam nawet o nauce innych magii niż leczniczych. Mogłoby mi to pomóc walczyć z potworami i nie musiałabym używać magii zdrowotnej by chronić ludzi dookoła mnie

- O obie.

- A więc, używanie magii kiedy to tylko możliwe pomoże ci ze zużyciem jej i jej używaniem. Na przykład, jeżeli możesz leczyć przez jedną godzinę ciągle, wyśpisz się w nocy, to następnego dnia możesz leczyć przez godzinę i pięć minut. Dodatkowo, jakbyś używała magii ognia przez godzinę, zanim używała leczniczej, mogłabyś używać magii ognia przez godzinę i dwie minuty następnego dnia, albo coś koło tego. Do tego, w im lepszym stanie jest twoje ciało, tym lepsza magia, ponieważ pochodzi ona z naszych ciał.

- Więc używanie magii polepszy moje umiejętności?

- Wydłuży to czas używania jej, jednak rzadko kiedy poprawia umiejętności. Odkrywałam, że potrzebujesz wiedzy, by być lepszą w magii.Tak samo było z magią ognia, gdyby  używałam tylko jej, jedynie mały ogień uciekał z koniuszków palców i im więcej go używałam tym dłużej mogłam ją utrzymać, ale nic więcej. Jednak kiedy wymyśliłam najlepszy sposób na użycie jej w walce, wyobraziłam sobie najlepszy kształt, który okazał się kulą, gdy użyłam wystarczająco siły umysłu by wyobrazić to sobie.

- Brzmi skomplikowanie.

- To jest łatwa część, kiedy musisz używać różnych części magii razem, by stworzyć całość - wtedy zaczyna się robić trudno. Na przykład.

Luna wzniosła swoje ręce w powietrze i kula ognia uformowała się w niebie, potem kolejna i kolejna, aż było ich siedem. Potem zaczęły krążyć wokół jednej, po czym połączyły się stwarzając ogromną kulę ognia, potem zniknęła.

- Tak poszerzona jest moja wiedza do tej pory, nie potrafię nic więcej, ale myślę, że gdybym miała trochę więcej magii, układanie kul ognia w linii by stworzył ognistą lancę, czy coś takiego.

- To już i tak było niesamowite.

- To wciąż jest etap, który wymaga czasu aby się uformowała, więc nie jest gotowy na walkę.

- Więc używanie mojej leczniczej magii da mi więcej mocy, a wyobrażanie sobie innowacyjnych sposobów sprawi, że będę lepsza.

- Mniej więcej tak, mogą być jeszcze sposoby, których nie znam, aby usprawnić swoją magię, oraz może to działać inaczej z leczniczą magią, ale to wszystko, co wiem.

- Dziękuję, pomogło mi to. Postaram się usprawnić moją magię, nauczyć nowych i wytrenować ciało.

- Cieszę się, że jesteś tak zmotywowana. Nie będzie już łatwiej niż było dzisiaj, więc dobrze jest polepszyć swoje umiejętności, żeby przeżyć.

Zamieniłyśmy się i Luna poszła się umyć. Gdy wyruszyliśmy w stronę obozowiska, było tak ciemno, że gdyby nie magia Luny, nie widzielibyśmy nic. Wciąż leczę się podczas drogi powrotnej, gdy dotarliśmy na miejsce byłam wykończona przez nadużycie magii.


- Melissa, wszystko okej? - spytała Alice.

- Po prostu nadużyłam magii, wszystko wróci do normy po spaniu.

- Jak jedzenie? Możemy już zaczynać?

- Tak mi się wydaje - odpowiedziała cicho Marie.

- Zaczynajmy więc już. Co z Martinem? Został trochę obity w walce z niedźwiedziem.

- Wszystko go boli i wydaje mi się, że może mieć połamane kości, ale nalega, że to nic takiego.

- Gdy skończymy jeść Melissa i Martin pójdą spać oraz będą mieli ostatnią wartę, żeby mogli się wyspać, oraz Melissa podleczy go trochę na warcie. Mogę wziąć wartę w środku nocy z Ryanem, Alice i Marie, wy weźcie pierwszą. Pamiętajcie, aby zadbać o swoje wyposażenie i kontynuujcie gotowanie mięsa - jest go za dużo do wykorzystania całego, ale jeśli będziemy gotować przez całą noc starczy nam jedzenia na jakiś czas.

W czasie jedzenia zaczęliśmy dyskusję o dzisiejszym dniu. Posiłek był przyjemny, wypełniony śmiechem i pysznym jedzeniem. Potem poszliśmy spać do namiotu, byłam tak zmęczona, że zasnęłam natychmiast.

- Melissa, Melissa.

Słyszę odległy głos wołający moje imię. Poczułam kogoś trzęsącego mną i obudziłam się gwałtownie.

- Obudziłam już Martina.

Moje ciało jest całe obolałe, ale o wiele łatwiej się już poruszam. Wstałam w ciszy, nie chcąc zbudzić Alice. Opuściłam namiot, gdzie zobaczyłam ogień i Martina przy nim siedzącego.

- Dzień dobry

- Dobry.

- Wyglądasz na niewyspanego

- Bo jestem

- Myślisz, że będziemy mogli iść spać po warcie?

- Nie mam pojęcia, wiesz ile trwa warta?

- Nie wiem, może aż wszyscy się obudzą.

- Pewnie tak.

- Jak jedzenie?

- Wciąż surowe, chyba dodali nowe składniki zanim nas obudzili.

- Okej, mogę zacząć cię leczyć teraz?

- Poproszę.

Siedzieliśmy tam, a ja w ciszy go leczyłam.

- Spójrz w górę, Melissa.

- W górę?

Spojrzałam w tym kierunku i zobaczyłam piękne czarne niebo pełne małych światełek.

- Co to jest? Czemu jest śliczne? Co się stało z niebieskim niebem z białymi rzeczami?

- Nie mam pojęcia. Jest piękne.

- Ciekawe jak wyglądałoby bez tych gałęzi zasłaniających widok.

- Jeszcze lepiej, przypuszczam.

Oglądaliśmy niebo w milczeniu, kontynuowałam leczenie go.

- Chcę stać się silniejszy - powiedział nagle Martin.

- Ja też. Myślę, że powinniśmy być na tyle silni, aby ludzie za nami mogli być bezpieczni od cierpień.

- Uważasz, że mogę nauczyć się magii?

- Gdy używam magii czuję moc przebiegającą z mojego ciała do moich rąk. Postaraj się przemieścić moc z siebie, to powinno pomóc odrobinę. Teraz możesz nic nie poczuć, ale gdy dostaniemy się do miejsca bogatszego w manę, powinieneś zacząć to czuć. Im więcej używasz magii, tym więcej możesz jej używać, treningi na ciało także pomagają.

- Więc, ćwiczenia ciała i umysłu.

- Na teraz, przynajmniej. Oraz zapytaj Luny o poradę, ona ma większą wiedzę na ten temat ode mnie.

- Dziękuję, wystarczy już tego leczenia, już jest dobrze. Muszę zacząć trenować.

- Trening, gdy jesteś zraniony nic ci nie pomoże, mamy przed sobą długi dzień i potrzebujemy cię w dobrym stanie.

- Wszystko jest w porządku Melissa. Dzięki za troskę.

Martin zaczął robić pompki przy ogniu. Pomyślałam o tym, jak uparty on jest i wróciłam do leczenia siebie. Po osiemdziesięciu pompkach zaczął robić brzuszki.

- Jedzenie powinno być już gotowe, zajmiesz się tym?

- Jasne.

Wzięłam ugotowane mięso i położyłam do reszty, oraz wrzuciłam surowe w jego miejsce do kociołka.

- Powinniśmy sprawdzić nasze wyposażenie i wyczyścić je.

- To już jest zrobione. Chyba Alice i Marie się tym zajęły.

- To troskliwe.

- Byliśmy zranieni w walce, pewnie chciały, abyśmy się trochę zrelaksowali.

- Chyba także zacznę trening.

Udoskonalaliśmy nasze fizyczne zdolności do końca nocy, a ja wciąż leczyłam dopóki nie poczułam się osłabiona z nadużywania jej. Słońce zaczęło wschodzić i rozpoczęło nowy dzień.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Brama Melisy rozdział 20

Brama Melissy Epilog

Rozdział 19 Brama Melissy